Dziennik architektury i środowiska zbudowanego
miasto
Upały zmieniły cień w infrastrukturę krytyczną. Dlaczego dorosłe drzewo chłodzi lepiej niż żagle i mgiełki — i czemu miasta wybierają to drugie.
wnętrza
Recepcja to jedyne wnętrze projektowane z myślą o obcych — dlatego zdradza więcej o kulturze firmy niż całe piętra biur. Kluczem jest wysokość lady.
materiały
Spór o stolarkę okienną rozstrzyga się nie w materiale ramy, lecz w cyklu życia: okna umierają przez okucia, uszczelki i brak konserwacji, nie przez profil.
praktyka
Gotowe moduły łazienkowe zamieniają najtrudniejsze pomieszczenie budowy w produkt z fabryki. Warunek jest jeden: decyzje trzeba zamrozić na starcie.
architektura
Hałas to decyzja projektowa, nie tylko normowa: o budynku jako ekranie, układzie mieszkania i o tym, czego nie załatwi trzecia szyba w oknie.
miasto
Wnętrza kwartałów to hektary ukrytej zieleni w polskich śródmieściach — zajęte przez blachę i śmietniki. O podwórkach między parkingiem a ogrodem.
praktyka
Projekt rozstrzyga się nie przy desce, lecz na budowie: w zamiennikach, detalach i kompromisach. Nadzór autorski to obrona dzieła, nie formalność.
miasto
Park kieszonkowy nie konkuruje z dużym parkiem, tylko z parkingiem i nieużytkiem. O zieleni na resztkach działek i granicach miejskiej akupunktury.
wnętrza
Betonowa posadzka przeniosła się z hal do mieszkań jako obietnica surowości. Problem w tym, że klienci kupują jej wygląd, ale nie akceptują natury.
Wyburzono dworzec McKima w 1963, żeby postawić MSG. Wyburzenie stworzyło instytucję, która chroni resztę Nowego Jorku. Nowy Penn Station: 15 metrów pod sufitem, 8 miliardów dolarów.
Cztery japońskie techniki, jeden zbiór: ile z take-higo, kumihimo, washi i urushi jest naprawdę w formie obiektu — a ile tylko w narracji i cenie.
